ODE AAN GOUDA
Leeft nog Goudse kleigrond tussen
hijskraan, kerk en Krugerlaan,
laat ons dan die kleigrond kussen
waaruit Gouda is ontstaan!
Laat de straten vredig zinken
in die moederlijke schoot;
zalig uit haar modder klinken
klokken, glimt het glas in lood.
Laat ons in haar rijkdom delen:
kaas en kaarsen en krakeel,
stroopwafels en pijpenstelen,
plat plat Gouds en plat plateel.
Wie in Gouda op mocht groeien
voelt in ouderdom vanouds
de Gouwe door de aderen vloeien
en die blijft voor eeuwig Gouds!
Leeft nog Goudse kleigrond tussen
hijskraan, kerk en Krugerlaan,
laat ons dan die kleigrond kussen
waaruit Gouda is ontstaan!
Laat de straten vredig zinken
in die moederlijke schoot;
zalig uit haar modder klinken
klokken, glimt het glas in lood.
Laat ons in haar rijkdom delen:
kaas en kaarsen en krakeel,
stroopwafels en pijpenstelen,
plat plat Gouds en plat plateel.
Wie in Gouda op mocht groeien
voelt in ouderdom vanouds
de Gouwe door de aderen vloeien
en die blijft voor eeuwig Gouds!
speciaal gedicht door Leo Vroman voor Stap in Gouda | Boven de 7e verdieping
